..

senede 2 kere nişanlımla ayrılmak zorunda kalıyoruz, ayrı çıktığımız kısa tatiller dışında. bu hafta hem kendimle olmak hem de arkadaşlarıma vakit ayırmak istedim, hiç yanlız kalmadım ama tüm kalabalığın içinde kendimi yanlız ve eksik hissettim. her zaman aynı şey oluyor. o yanımda olmadığı zaman, onu neden sevdiğimi hatırlatan onlarca sebep çıkıyor karşıma. belki bir başkasından duyduğum bir tatsız hikaye, kendi sevdiğine dair, belki bir hayal kırıklığı, denk geldiğim, belki bir anı, durup dururken hatırladığım... ve dönüp ikimize baktığımda: "ben bu insanların ilişkilerini tehdit eden ve onları yok eden şeylerin hiçbirini yaşamıyorum" dedirten. bu sefer de oldu ve ben onu neden sevdiğimi, hala gittiğinde neden boyun büktüğümü ve onun için dünyanın bir ucuna gitmem gerekse gideceğimi, en büyük sıkıntıları çekmem gerekse çekeceğimi ama yanımda onu hissettiğimde sadece güleceğimi ve beni maruz bırakmadıkları için, tüm bıraktıklarına rağmen, ona teşekkür etmem gerektiğini hatırladım. ama yine de onsuz gezdim ve tozdum.)