bana ev lazım!

cumartesi günü geçen haftanın bütün ağırlığını üzerimden atıp, annemi koluma takıp ev bakmaya çıktım, pazara çıkar gibi. sevgilimin işe uğraması gerekiyordu ve bu açıkçası benim çok işime yaradı çünkü bana hepsini gezip ona sadece beğendiklerimi söyleme imkanını verdi. ben de bana bu kadar güvenmesine güvenerek evden çıktım ama günün sonunda yeni ve zevkimize gçre bir ev bulabilmek ne mümkün... gittiklerimin hepsinde inanılmaz arabesk figürler vardı ve kiracı olacağımız için, el atamayacağımız türden figürler. apartmanın kokusuna ve tüm arabeskliğine rağmen bir tanesini çok beğendim ama içimde beni kemiren bir şey vardı. sanki elimdeki en iyisi o olduğu için kendimi beğenmeye şartlamışım gibi. yine de yılmadım ve bakmaya devam ettim. beni götürdükleri evlerin bazıları gerçekten çok eski, yerleri banyo fayansından yapılma, manzaralı diyerek gittiklerimiz diğer evlerin çatıları manzaralı vs vs.. idi. günün sonunda hava karardı ve bende ne istek ne de mecal kaldı. çektiğim bi ka resmi sevgilime gösterdim, en sonunda en beğendiğime ertesi gün bakmaya karar verdik. yolda, benim zevkimin normalin üzerinde olmasından dolayı hiç bir şey beğenmemekle beni suçladı. ben çok üzüldüm ama sesimi çıkartmadım. eve gittiğimizde koku hala duruyordu! ilk fark ettiği o oldu zaten. sonra evde benim kabul edilebilir dediğim garip vitraylara, değişik kristal tutacaklara, banyonun siyah beyaz fayanslarına ve holün ufaklığına bakınca, fikrini değiştirdi ve benim son derece optimist olduğuma karar verdi! tam o esnada evin belalı bir mafya babasına ait olduğunu öğrendik ve kıkırdayarak son şıkkımızı da eledik. salı günü yeniden, sabah erkenden yeni evler ama nedense hiç umudum yok!

evlenmek ne kadar zor bir işmiş, şimdi anlıyorum. sen aksan, seçenekler akmıyor, onlar aksa, iki işi arasında uzlaşamıyor, hep bir telaş, mobilya yetişecek mi, acaba hangisi daha güzel, ne eksiğim var, onlar zamanında ve gönlüme göre denk gelicek mi...

tek bildiğim bir an önce sevdiğim insanla aynı eve geçebilmeyi ve her sabah onun yanında uyanmak istediğim.