happy valentines!

happy valentines!

sevgililer gününden haz almıyorum. bunu daha önceki bloglarımda binlerce kere yazdım. plastik kalpler, sentetik iç çamaşırları, yapmacık yemekler, diğer günler torbaya girmiş gibi, çirkin oyuncaklar... ama hediye almaya varım!

geçen seneden sonra ise 14 şubat'ın başka bir anlamı var benim için, onu başka türlü sevmemi sağlayan. geçen sene bugün, evlenme teklifim somut bir hal aldı ve sevgilim herkesin içinde vermekten utanacağı için arabada bana bir yüzük hediye etti. bir turun üzerinden iki tane minicik kalp geçen. biri benmişim, biri de o. o güne karşı aynı hisleri beslediğimiz için, sevgililer sokağa dökülmeden henüz, bir balıkçıda kutladık baş başa ve akşam fenerbahçe maçı için ayrıldık, ben evime, o maça...

yarın için ona hediyem, minyatür bir yarış arabası, el kadar. benzinciye her girdiğimizde oyuncak arabasını almak için üşenmeden sıraya giren sevgilim ve büyümesini hiç istemediğim içindeki çocuk için, daha güzeli. benim sevgilileri günü hediyem ise evimiz.

benim en büyük sevgilerim babam, kardeşim, annem, arkadaşlarım aynı zamanda. sevene, sevmeyene, happy valentine daze!