anxiety

çok az kaldı. 8 gün sonra, nisan. hayatımızın en önemli ayı. 1i, 2si ve 4ü. korku, heyecan, merak, garip bir boşvermişlik ama aynı zamanda yoğun bir anxiety, sadece kendimin hissedebildiği. bu günler geçtikten sonra da, mayıs ve ben evleniyorum. beni neler bekliyor, hayata nasıl bir giriş yapacağım, merak içindeyim. yay gibiyim, ilk defa gergin olmak ne demek anlıyorum. hiç bir zaman gerilmedim, hayatımın hiç bir döneminde, hiç korkmadım çünkü, ters gidebilecek hiç bir şey canımı sıkmadı. anlamsız gerginlikler, korkular, can sıkmalar bana hep modası geçmiş duygular olarak geldi. şimdi de öyle hissetmek, sakin olmak istiyorum. bereketli başlayalım, kötü haberler bizden uzak dursun, evren bize yardım etsin, kahkahalarla girelim yeni evimize. ne olur... kendimi 29 marta hazırlamam lazım, sevdiğimi koruma kalkanıma almaya, en neşeli gülümsememi, maskemi takmaya ve sakin-mişşş gibi yapmaya. şimdi annemi, cici annemi, tüm kadınları daha iyi anlıyorum, verdikleri savaşları, maruz aldıkları heyecanları, evi dirlik içinde tutmak, tutabilmek için. tüm bunların mükafatı o kadar büyük olacak ve bizim o kadarrrrrrrrr güzel bir yaşamımız olacak ki.