ari maya gibiyim. bir o yana, bir bu yana. evlendikten sonra inanilmaz bir bosluga dusecegimi hissediyorum. o yuzden bir yandan ev yaparken, diger yandan da neler yapabilirim, nasil bir is olmali kafamda hayaller... bu hafta koltuklarimiz geliyor; ve perdeler. bir anda evin butun cehresi degisecek. yaptiklarima goz atinca benim karakterime gore inanilmaz ciddi bir ev ortaya cikiyor, kendime hayret ediyorum. 5 senedir tek basina yasamanin ve evde yapilabilecek her turlu ucuk kacik deneyi yapmis olmanin neticesi herhalde. yaptigim tek renkli sey koltuk kirlentleri oldu. en cok calisma odasini sevecegimi hissediyorum. en cok orada vakit gecirecegimi. yatak odami da digerlerinden cok seviyorum. yeni bir eve alismak, ona karsi duygu gelistirmek, tanimaya calismak, sahiplenmek... hala benim evimmis gibi gelmiyor olmasina sasiyorum, nasil olabilir diye. ama gelmiyor, ozlemiyorum mesela. ama kendi evimi cok ozluyorum uzakta kalinca haftasonu, anahtari cevirdigim an rahatliyorum, sanki onu aldatmisim gibi geliyor. birisi ile paylasmak nasil olacak, ilk basta garip gelicek mi, sikilacak miyim, kacmak istedigim zamanlar olacak mi, alisabilecek miyim?
2 ay sonra evleniyorum. bu da cok garip bir his. bugun gelinligimin geldigini soylemek icin aradilar. o kadar sakindim ki. sonra kendi kendime cok kizdim, ilk defa bir gelinlik giyecegim, ne bu coolluk, ne bu sakinlik, ne kadar kizardin heyecansiz insanlara, coskularini yasayamayanlara diye. onlardan biri olmayacagim diye kendime soz verdim araba kullanirken. ceyiz yaparken veya hayal kurarken yasadigim heyecani kaybetmeyecegim. bu benim ilk ve en iyi ihtimalle son evliligim. showerim, nikahim, balayim harika olacak. striptizcilerle bekarligima veda edecegim! sonuna kadar degerlendirdigim, acaba bunu yasasaydim nasil olurdu demedigim, deneyimledikce zenginlestigim ve asla pismanlik duymadigim, agzimda mukemmel bir tat birakan, herkes benim gibi bekar olsaydi dedigim icimden, ne kadar guzel anilarim olduguna bakarak, dere tepe duz gezdigim, seyahat ettigim deliler gibi, sarhos oldugum, asik oldugum, riskler aldigim, hayallerden boguldugum, herkesin acaba simdi ne yapacak dedigi durumlardan bile kolayca ciktigim ve hep ama hep neseli oldugum. veda edilmeye deger bir bekarlik yani benimki. oylece sessiz sedasiz veda etmeye ve cool olmaya hic niyetim yok. persembe gelinligimi denicem, icinde kendimi mukemmel hissedicem, bir daha bakicam, hemen nikah icin degisik, guzel bir okazyon hayal etmeye baslicam ve o gun cok guzel olacak. sonra da canimi cikartan evimize gelicem, ayaklarimi soole bir uzaticam ve yapacak bir is dusunmeye baslayacagim.)
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder