bisiklet

ortaokul ve lise hayatım bisiklet üzerinde geçti. sabah uyandığımda aceleyle bir kahvaltı eder ve kendimi yollara vururdum, anlamsızca. yeşilköy'den sahile iner, bütün şeridi gittikten sonra mola verir, ya cadde üzerinde ya yine sahilden geri döner ve bu sefer de koruda aynı ringi döner dururdum. herkes uyandığında kız arkadaşlarımın bir tanesi bisiklet, diğerleri patenle yeşilköy'ün altını üstüne getirmeye devam ederdik. ne kadar zevkliydi! ne saat umrumuzda olurdu, ne kimsenin ne dediği, ne de erkekler... sonra elbette araba geldi ve bisikletimin pabucunu dama attı. zaten artık deli dana gibi bisiklete binecek yaşı çoktan geçmiştim, önceliklerim değişmişti. şimdi bisikletimi çok özlüyorum ve yeniden sahil kenarına taşınacağım günü iple çekiyorum çünkü kendime yeni bir bisiklet almaya ve her sabah binmeye söz verdim. rotam, yine aynı.