bezgin bekir

tick tack, tick tack. cok az kaldı.

artık heyecanlı ve de yay gibiyim. zaman çok çabuk geçiyor. ama artık değil durdurmak, bir an önce o günün, saatin, dakikanın gelmesini istiyorum. dun davetiyelerimiz geldi. almaya giderken keman yayi gibi gergin olan sinirlerim gevsedi ve ben gulmemin tam ortasinda aglamaya basladim. her turlu korkum o zarf ile birlikte elle tutulur bir sekil aldi. sevgilim ise benim tam tersim, inanilmaz rahat ve de sabirsiz. bana inanmayan gozlerle bakiyor, nasil bu kadar korktuguma. dugun sarkisi secerken de boyle oldu. giris muzigi nasil olsun diyen dj'in gozunun icine baka baka hem de. en sonunda dugunde aglak tek bir nota bile calmamasina karar verdik. dugunumde hic kimsenin huzunlenmesini istemiyorum. herkes icin zor bir seneydi ve ben istiyorum ki hepsinin geride kaldigi benim dugunum ile deklare edilmis olsun, nese olsun, kahkaha olsun.

gelinlik provamda yanlizdim. bana yardim eden gorevliden resmimi cekmesini rica ettim. resimlere bakinca urktum, uzerimde sanki baskasina ait bir gelinlik, o kadar aptal ve saskin bakmisim ki objektife, gozune isik tutulan tavsanlar gibi.) sikildikca bakiyorum, guluyorum kendime. ikincisinde poz vermeliyim ve o kadar korkak bakmamaliyim.

insanin davetiyede kendi ismini gormesi cok garip bir his. butun gece uyanip uyanip baktim, ay bu ben miyim diye. bu da gulunecek hisler listesinde.

nasil baslarsa oyle gidermis. simdiye kadar her sey iyi gitti. boyle de devam edecek. hic bir seyi hirs yapmadim, kimseye kulak asmadim, canimi bir saniye bile sikmadim, hep kendi yoluma baktim ve her zaman en guzel seyleri hayal ettim, o yuzden her isim rast gitti, gozden cikardigim seyleri bile allah bana nasip etti. daha ne isterim...

ev ile ilgili bir civi kelimesi duymak istemiyorum. bir puf yaptirmak icin haftalardir dort donuyorum, kendimi motive edemiyorum. dugun demosunda sevgilime yalvardim, ne olur her seye sen karar ver, bana supriz olsun diye. ceyimizi yerlestirmek gozumde kar topu gibi buyuyor. balayi icin karar vermek bana afganistan pakistan baris anlasmasinin sartlarina karar vermek kadar zor geliyor. (he zaten bu arada ne yazik ki puf yapmak icin gerekli enerjiyi bulabilsem de, gerekli kumasi bana saglayacak gerekli bir dostum yok, bu da kucuk bir ayrinti...!!!)

iste bole. blog yazmak bile bir usengeclik-aktivizm savasi icimde.